16 Μαΐου 1948. Ο Αμερικανός ανταποκριτής του CBS, George Polk, βρίσκεται δολοφονημένος μέσα σε μια βάρκα στο Θερμαϊκό Κόλπο. Το  πτώμα του έφερε μία σφαίρα στο κρανίο και ήταν δεμένο χειροπόδαρα. Σκοπός της επίσκεψής του στην Ελλάδα ήταν η πολυπόθητη συνέντευξη με τον αρχηγό του Δημοκρατικού Στρατού, Μάρκο Βαφειάδη.

Ας γυρίσουμε τον χρόνο πίσω κατά 12 μήνες. 1947, ΗΠΑ. Η συζήτηση για την αποστολή αμερικανικής βοήθειας προς την Ελλάδα αρχίζει να διαμορφώνεται βάσει του δόγματος Τρούμαν (1945-1955), αλλά και της ομιλίας Μάρσαλ.

Αυτή η οικονομική ενίσχυση των κρατών της ευρωπαϊκής ηπείρου από τις Η.Π.Α μετά τη λήξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου -αποκύημα της εξωτερικής πολιτικής των Η.Π.Α. και της αντίληψης ότι η επικράτηση του κομμουνισμού θα αποτελούσε κίνδυνο για τα συμφέροντα και των Η.Π.Α- ονομάστηκε σχέδιο Μάρσαλ. 

Οι αντιδράσεις στο σχέδιο Μάρσαλ καταγράφονται στην Ελλάδα καθημερινά στους τίτλους των εφημερίδων. 

Ο Πολκ ήταν δεινός επικριτής, τόσο των ανταρτών, όσο και της ελληνικής κυβέρνησης. «Γκάνγκστερ» αποκαλούσε τους μαχητές του Δημοκρατικού Στρατού, «διεφθαρμένη» ήταν ο πιο επιεικής χαρακτηρισμός που επιφύλασσε στην κυβέρνηση Φιλελευθέρων και Λαϊκών.

Ο Πολκ είχε φτάσει στη Θεσσαλονίκη στις 9 Μαΐου και είχε καταλύσει στο ξενοδοχείο «Αστόρια». Στο δωμάτιό του βρέθηκε ένα γράμμα, που αποκάλυπτε ότι σκόπευε να συναντηθεί με τον ηγέτη του ΔΣΕ, Μάρκο Βαφειάδη, κάπου στα βουνά της Πίνδου, για να του πάρει συνέντευξη. Η Χωροφυλακή Θεσσαλονίκης, που επιλαμβάνεται της υποθέσεως, επιρρίπτει εξαρχής την ευθύνη στο ΚΚΕ και συγκεκριμένα στα στελέχη του Αδάμ Μουζενίδη και Βαγγέλη Βασβανά. Υποστηρίζει ότι οι κομμουνιστές ήθελαν νεκρό τον Πολκ για να δυσφημήσουν στα μάτια της αμερικανικής κοινής γνώμης την κυβέρνηση. Αντίθετα, το Κομμουνιστικό Κόμμα, δια του ηγετικού του στελέχους Γιάννη Ιωαννίδη, καταγγέλλει με δηλώσεις του ότι «ο Πολκ δολοφονήθηκε από τους εγκληματίες της Ειδικής Ασφάλειας Θεσσαλονίκης, για να μην έρθει στην Ελεύθερη Ελλάδα και για να αποδοθεί η δολοφονία του στους δημοκρατικούς».